លេខកូដប្រៃសណីយ៍ ខេត្ត ព្រៃវែង

ចំនួន​ប្រជាជនសរុបគឺ ១ ០២៥ ៣៣១ ឬ ៧,៦៤% នៃចំនួនប្រជាជនសរុប​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា ១៣ ៤១៣ ៨៩២ នាក់ (២០០១, ទិន្នន័យខេត្ត) ជាមួយនឹងកំនើន​ប្រជាជន ចំនួន ២,៤០%, ដែលក្នុងនោះ ៤៨៣ ៧៥៩ នាក់ ឬ ៤៧,១៨% ជាបុរស និង ៥៤១ ៥៧២ នាក់ ឬ៥២,៨២% ជានារីភេទ ។ នៅក្នុង​ចំនួន​ខាង​លើ​នេះដែរ ៨២៥ ៨១៨ នាក់ ឬ ៨០,៥៤% ជាកសិករ, ១៤០ ៦៨៥នាក់ ឬ ១៣,៧២% ជា​អ្នករកត្រី, ៤៤ ៥៦១ នាក់ ឬ ៤,៣៥% ជាអ្នកជួញ, ១៤ ២៦៧ នាក់ ឬ១,៣៩% ជា អ្នកធ្វើការ រាជការ។ដង់ស៊ីតេជា​មធ្យម​នៃ​ខេត្ត​នេះ គឺ ២០៩,៩៨ នាក់ ក្នុងមួយគីឡូម៉ែតការ៉េ ។

មាតិកាពីវីគីភីឌា (CC BY-SA 4.0), ខេត្តព្រៃវែង, revision 334825, retrieved 2026-10-17

ខេត្តព្រៃវែង ជាខេត្តដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅភាគខាងកើតរាជធានីភ្នំពេញ មានព្រំប្រទល់ខាងកើតជាប់ខេត្តស្វាយរៀង និងវៀតណាម ខាងជើងជាប់ខេត្តកំពង់ចាម និងខេត្តត្បូងឃ្មុំ ខាងលិចជាប់ខេត្តកណ្តាល និងខាងត្បូងជាប់វៀតណាម។ ខេត្តព្រៃវែង មានច្រកអន្តរជាតិចំនួន ៣ កន្លែងគឺ ទី១​ ច្រកអន្តរជាតិម៉ឺនជ័យ (ស្រុកកំចាយមារ) ទី២​ ច្រកអន្តរជាតិបន្ទាយចក្រី (ស្រុកព្រះស្តេច) ទី៣ ច្រកអន្តរជាតិកោះរការ (ស្រុកពាមជរ) នឹងមានផ្ទៃដី​សរុបគឺ ប្រហែល ៤៨៨៣ គម² ដែលស្មើទៅនិង ២,៧០% នៃផ្ទៃដីសរុប​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា (១៨១ ០៣៥ គម²), ដែល​ក្នុងនោះ ៤៤៥,១៨ គម² ឬ ៩,១២% ជាផ្ទៃដី ដែលប្រជាជន បានតាំងទី​លំនៅ, ៣១០០ គម² ឬ ៦៣,៤៩% ជាដី សំរាប់កសិកម្ម, ១៩៤,៦១ គម² ឬ ៣,៩៩% ជាផ្ទៃនៃ​តំបន់ ព្រៃឈើ, ១០៨២,៨៦ គម² ឬ ២២,១៨% ជា​ដី សាធារណៈ, ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និង ធារាសាស្រ្ត, និង នៅសល់ ៦០,៣៥ គម² ឬ១,២៤% ជា ដី មិនត្រូវបានប្រើប្រាស់ ។

មាតិកាពីវីគីភីឌា (CC BY-SA 4.0), ខេត្តព្រៃវែង, revision 334825, retrieved 2026-10-17

In early Christian era, the province was a major center of the kingdom of Funan, between economic and political capitals of the country what were Oc Eo (now in the Vietnamese province of An Giang) and Angkor Borei (in the Cambodian province of Takéo province).However, with the advent of Chen-la, the hub of the kingdom moved farther west, to Koh Ker and Angkor and the region lost its importance.In the 15th century, the Khmer emperors, under threat from the Siamese (former name of people of current Thailand) decided to resettle back to the east, to Oudong, Lovek then Phnom Penh. Prey Veng did not favor them as it was too close to another danger, namely the Annam. Nevertheless, they formed an army at Ba Phnom in 1473 to defend against an invasion of Siam.Under the French protectorate, the colonial authorities saw potential of the region in terms of agriculture and fishing and its proximity to the French colony of Cochin China. Mass deforestation took place, to create land for agriculture.In 1975 when the Khmer Rouge took power, the province experienced its first famine, until 1977. Thousands of people in Prey Veng province were killed by the Khmer Rouge and buried in mass graves.As the Vietnamese army advanced in January 1979, the region regained its position and became one of the first areas of Cambodia liberated from the Khmer Rouge.

មាតិកាពីវីគីភីឌា (CC BY-SA 4.0), Prey Veng province, revision 1377103786, retrieved 2026-10-17